Bronvermelding in ICT

Als je de HAN-documentatie over bronvermelding leest, gaat het al snel over plagiaat. De APA-handleiding stelt: “Teksten en ideeën van anderen mogen niet zomaar in een eigen document overgenomen worden. Bronvermelding is verplicht” (SURF, 2021, p. 9). Logisch vanuit academisch perspectief: je moet kunnen aantonen dat je andermans ideeën niet als de jouwe presenteert.

Maar voor ICT-studenten voelt die focus op plagiaat vaak vreemd. Waarom zou je in een technisch document zo bezorgd zijn over het claimen van originaliteit? Dit artikel pleit niet voor het negeren van plagiaat — bronvermelding blijft verplicht — maar voor een focusverlegging. Dezelfde handleiding noemt ook controleerbaarheid als doel. (SURF, 2021, p. 9). Dát is in de ICT het belangrijkere argument.

Ideas are cheap

In de ICT is originaliteit sowieso meestal NIET het doel. Ideeën zijn makkelijk, het gaat om een goed product engineeren op basis van dit idee. George R.R. Martin, de auteur van Game of Thrones, verwoordt het treffend in een Rolling Stone interview:

“Ideas are cheap. I have more ideas now than I could ever write up. To my mind, it’s the execution that is all-important. I’m proud of my work, but I don’t know if I’d ever claim it’s enormously original.” (Martin, 2014)

Dit geldt minstens zo sterk in de ICT. Het draait niet om wie het eerste een idee had, maar om wie het daadwerkelijk bouwt en werkend krijgt. Originaliteit claimen is niet waar het om gaat.

Dit staat haaks op de academische traditie waar APA vandaan komt. De American Psychological Association ontwikkelde het referentiesysteem voor onderzoekers die voortbouwen op elkaars theorieën. Daar is intellectueel eigendom van ideeën wél belangrijk. Maar ICT is geen psychologie.

Waarom originaliteit van ideeen niet het doel is?

Edit 8-1-‘26: De stelling dat originaliteit** NIET het doel is riep bij een lezer van mijn blog (zelf psycholoog) toch wel de nodige vragen op.

Ter verduidelijking: ik geef les aan de HAN University of Applied Sciences — toegepaste wetenschap dus. Hoewel onderzoek hier belangrijk is, geen applied science, zonder science, ligt de focus op toepassing: Design Science, onderzoek om iets te ontwerpen of verbeteren, met resultaten die binnen vijf jaar bruikbaar zijn, ook voor MKB-bedrijven zonder eigen R&D-afdeling.

“Herbert Simon distinguished the natural sciences, concerned with explaining how things are, from design sciences which are concerned with how things ought to be…” — [Wikipedia: Design Science](https://en.wikipedia.org/wiki/Design_science_(methodology)

Daarbij: ICT zelf is geen wetenschap — dat is Computer Science of Informatica. In de informatica heb je wel grote theorieën, maar die zijn vrij wiskundig: de onvolledigheidsstelling van Gödel, Turing-volledigheid, NP-volledigheid, complexiteitsanalyse, bewijs uit volledige inductie. Op het HBO-ICT besteden we hier eigenlijk geen tijd aan. Voor wie dit populair-wetenschappelijk wil teruglezen: Rob Conery & Scott Hanselman’s* The Impostor’s Handbook* (Conery, 2020) is een aanrader!

Software Development is bovendien een secundair vakgebied: wij als ontwikkelaars krijgen altijd de opdracht om andermans probleem op te lossen. We dienen andere domeinen. Psychologie bijvoorbeeld — denk aan software voor cognitieve experimenten of statistische analyse van beslissingsgedrag. Of HR-systemen, financiële administratie, identity management. In plaats van zelf origineel zijn, moeten we juist heel goed worden in het leren kennen van andere domeinen. Daar zijn meta-technieken voor, zoals User Story Mapping (Patton, 2014), maar die hoeven onze studenten niet te bedenken — ze gaan software schrijven.

Waarom bronvermelding in ICT anders werkt

In technische documentatie dient bronvermelding een ander primair doel. Het gaat niet zozeer om het claimen van originaliteit, maar om het tonen dat je onderzoek hebt gedaan. Dat je niet zomaar wat hebt bedacht, maar je keuzes baseert op bestaande kennis en best practices.

Stel je schrijft een architectuurdocument waarin je pleit voor microservices. Zonder bronnen is het jouw mening. Mét een verwijzing naar Martin Fowler’s artikel over microservices wordt het een onderbouwde keuze. Het verschil is cruciaal:

• Zonder bron: “We kiezen voor microservices omdat dat schaalbaarder is.”
• Met bron: “We kiezen voor microservices vanwege de onafhankelijke deployability en schaalbaarheid (Fowler, 2014).”

De tweede variant toont dat je je huiswerk hebt gedaan. Dat je weet wat de industrie zegt. Dat je beslissing niet uit de lucht komt vallen. En dat je je in de documentatie ook richt op het toepassen van bestaande kennis en niet op ellenlange documentatie. Dus niet in de middelbare school stijl “Ik houd mijn spreekbeurt over microservices”, maar enkel heel kort de juiste argumenten aanhalen, en NIET herhalen wat anderen al veel eerder en (meestal) beter hebben gezegd (in dit geval Fowler).

Geloofwaardigheid opbouwen

In de praktijk lezen verschillende mensen je documenten: ontwikkelaars, architecten, product owners, en soms ook klanten of managers zonder technische achtergrond. Bronvermelding helpt op drie manieren verschillende doelgroepen/lezers:

1. Technische lezers kunnen bronnen raadplegen voor verdieping
2. Niet-technische lezers zien dat claims onderbouwd zijn
3. Jezelf dwing je tot verificatie van je beweringen en ideeën

Technische lezers

Als je schrijft over eventual consistency en verwijst naar het CAP-theorema paper van Brewer (2000), geef je collega’s een startpunt voor verder onderzoek.

Niet-technische lezers

Verwijzingen naar gevestigde bronnen, bekende bedrijven als Google of autoriteiten als Uncle Bob, geven gewicht aan je document.

Jezelf

Je kunt niet zomaar beweren dat “iedereen tegenwoordig containerization gebruikt” zonder dat te onderbouwen. Die discipline verbetert de kwaliteit van je werk. En — even los van het voorbeeld over containerization — sta er ook voor open dat je bronnen vindt die iets heel anders zeggen. En die misschien nog gelijk hebben ook. Velen zullen het negeren en lekker doordenken wat ze dachten, maar dat is het pad naar een ‘expert beginner’ zijn (en blijven) en zoals Erik Dietrich (2023) in zijn blog hierover uitlegt is dit een doodlopende weg.

Praktische richtlijnen

Begin met URLs verzamelen

“Le mieux est l’ennemi du bien” - het perfecte is de vijand van het goede (Voltaire, 1772). Dit geldt ook voor bronvermelding. Begin niet met het perfect APA-formatteren van elke bron. Begin met het verzamelen van URLs.

Tijdens je onderzoek: plak relevante URLs gewoon in je tekst. Maak er een TODO van om ze later te “APA-ifyen”. Een document met ruwe URLs is beter dan een document zonder bronnen omdat je het formatteren te veel werk vond.

Kies je bronnen zorgvuldig

Niet alle bronnen zijn gelijk. Geef voorkeur aan:

• Bronnen met naam en datum
• Erkende experts zoals Martin Fowler, Kent Beck, of Robert C. Martin
• Officiële documentatie van organisaties als Google, Microsoft, of de Linux Foundation

Wees bewust van het verschil tussen het medium (Stack Overflow, Medium.com) en de daadwerkelijk verantwoordelijke auteur of organisatie.

Citeer liever dan parafraseer

In het tijdperk van AI-tools is directe citatie waardevoller geworden. Waarom? Large language models zijn uitstekend in parafraseren. Als jij parafraseert, is niet meer te verifiëren of je de bron daadwerkelijk hebt gelezen of dat je ChatGPT hebt gevraagd om het samen te vatten.

Bovendien brengt parafraseren risico’s met zich mee:

• Subtiele argumentatiestappen kunnen onbedoeld wegvallen
• Er kunnen logische denkfouten insluipen
• De oorspronkelijke nuance gaat verloren

Een directe quote voorkomt deze problemen. Als je vervolgens de stap maakt van quote naar je eigen conclusie, maak dan de tussenliggende redenering expliciet.

AI Slop: het woord van het jaar

Het belang van kwaliteit in AI-ondersteund schrijven wordt onderstreept door een opmerkelijke taalontwikkeling. Merriam-Webster (2025) koos slop als woord van het jaar: “digital content of low quality that is produced usually in quantity by means of artificial intelligence.”

Het woord vangt perfect wat er misgaat wanneer AI-tools zonder kritische reflectie worden ingezet. Absurde video’s, onzinnige reclamebeelden, nep-nieuws dat er echt uitziet, en ja: documenten vol vage algemeenheden zonder echte onderbouwing.

De keuze voor slop is veelzeggend. Geen angstaanjagend woord over existentiële AI-dreigingen, maar een spottende term voor troep. Zoals de redactie opmerkt: het woord “sends a little message to AI: when it comes to replacing human creativity, sometimes you don’t seem too superintelligent.”

Wat betekent dit voor bronvermelding?

De opkomst van slop maakt goede bronvermelding juist belangrijker. Het is het verschil tussen:

• Slop: AI-gegenereerde tekst zonder verificatie, vol met hallucinaties en vage beweringen
• Kwaliteitswerk: Onderbouwde analyse met verifieerbare bronnen

Als je bronnen noemt die daadwerkelijk bestaan en die je daadwerkelijk hebt gelezen, bewijs je dat je geen slop produceert. Je toont dat er een mens achter het werk zit die kritisch heeft nagedacht.

Je tekst moet op zichzelf staan

Een belangrijke vuistregel: je tekst moet begrijpelijk zijn zonder dat de lezer de bronnen raadpleegt. De referenties dienen ter verificatie en voor wie zich wil verdiepen, niet als essentiële puzzelstukken.

Vermijd ook lange URLs in je lopende tekst. Gebruik APA-citaties in plaats van “zie https://developers.google.com/tech-writing/one/active-voice”.

Integreer referenties leesbaar

De referentie moet de leesbaarheid niet verstoren. Vergelijk:

• Fout: “(Google, 2022) benadrukt dat actieve schrijfstijl korter is.”
• Goed: “Google (2022) benadrukt dat actieve schrijfstijl korter is.”

De bron kan niet het onderwerp van de zin zijn wanneer deze tussen haakjes staat.

Vermijd z.d. (zonder datum)

Bronnen zonder datum zijn minder waardevol, vooral in een snel veranderend vakgebied als ICT. Een artikel over Kubernetes uit 2018 is wezenlijk anders dan een uit 2024. Zoek bronnen met duidelijke publicatiedatum en vermeld deze.

IEEE vs APA: twee systemen, zelfde doel

Voor ICT-documenten zijn twee referentiesystemen gangbaar: APA en IEEE. Beide zijn prima bruikbaar. Het gaat erom dat je argumenten onderbouwt met controleerbare bronnen, niet om het exacte systeem.

IEEE: compacte nummers

IEEE (Institute of Electrical and Electronics Engineers) gebruikt genummerde referenties: [1], [2], [3]. Je ziet dit op Wikipedia en in veel technische papers. De bronnen worden in volgorde van eerste vermelding genummerd, niet alfabetisch.

Voordelen:

• Compact: [1] neemt minder ruimte in dan (Fowler, 2014)
• Handig voor korte documenten: Bij 5-10 bronnen is de volgorde snel te volgen
• Leesbaar: Geen auteursnamen die de zin onderbreken

Nadeel:

• Geen context: De lezer ziet niet in één oogopslag wie de auteur is of hoe oud de bron is. Je moet naar de bronnenlijst scrollen om te ontdekken dat [3] een Fowler-artikel uit 2014 is.

APA: context in de tekst

APA toont auteur en jaar direct in de tekst: (Fowler, 2014) of Fowler (2014). De bronnenlijst is alfabetisch op auteursnaam.

Voordelen:

• Herkenbaarheid: Je ziet meteen dat het om Fowler gaat. Voor technische lezers is dit waardevol — “Ah, dat is een recente post van Fowler” of “Die Evans zie ik nu alweer, dat moet wel een expert zijn”
• Tijdcontext: Je ziet direct of een bron recent is (2024) of gedateerd (1995)
• Autoriteit: Bekende namen als Uncle Bob, Kent Beck, of Margaret Hamilton (NASA’s software engineering pionier) zijn herkenbaar zonder naar de bronnenlijst te kijken

Nadelen:

• Langer: (Fowler, 2014) neemt meer ruimte in dan [1]
• Probleem met anonieme bronnen: Bronnen zonder auteur of datum worden onzichtbaar in de tekst: (z.d.) zegt niets
• Minder compact bij veel bronnen: Als je 20+ bronnen aanhaalt, worden de haakjes irritant

Welk systeem kiezen?

Voor korte technische documenten (5-10 pagina’s, beperkt aantal bronnen): IEEE is handiger. De nummers zijn compact en storen de leesbaarheid niet.

Voor langere analyses of blogs waar je veel bronnen aanhaalt en context belangrijk is: APA werkt beter. De lezer ziet direct of je verwijst naar recente industrie-experts of gedateerde bronnen.

Het belangrijkste: consistentie en onderbouwing

Grotendeels geldt voor IEEE hetzelfde als voor APA:

• Citeer liever dan parafraseer
• Kies bronnen met duidelijke auteurs en datums
• Elke claim moet verifieerbaar zijn
• De bronnenlijst moet compleet zijn

Het maakt niet uit of je [1] of (Fowler, 2014) schrijft. Het maakt wel uit of je überhaupt bronnen noemt.

APA als HAN-standaard (met mogelijkheid tot afwijken)

Aan de HAN is APA de standaard voor bronvermelding. Dit geldt voor alle opleidingen, tenzij anders aangegeven.

Maar als je een goede reden hebt om IEEE te gebruiken — bijvoorbeeld omdat je document korter en technischer is, of omdat je samenwerkt met een bedrijf dat IEEE hanteert — kun je dit als gemotiveerd verzoek indienen bij je begeleidend docent.

Voorwaarden bij afwijken van APA:

1. Toestemming vooraf: Vraag goedkeuring aan je docent voordat je begint
2. Vermeld de keuze: Schrijf in je document waarom je IEEE gebruikt
3. Denk aan andere lezers: Assessoren of accreditatie-auditors lezen je document mogelijk zonder context — zij moeten begrijpen waarom je afwijkt van de standaard

Voorbeeld van verantwoording in document:

Dit document gebruikt IEEE-stijl voor bronvermelding in plaats van APA. Deze keuze is gemaakt vanwege de compactheid van genummerde referenties [1] in een kort technisch rapport. Goedgekeurd door [naam docent], [datum].

De belangrijkste les: consistentie en transparantie. Kies een systeem, motiveer die keuze als je afwijkt van de standaard, en pas het consequent toe.

Veelgemaakte fouten

IEEE en APA door elkaar gebruiken

Kies één systeem en blijf daarbij. Niet in één document [1] naast (Fowler, 2014) gebruiken.

Voetnoten

Voetnoten zijn voor academische boeken en juridische teksten, niet voor technische documentatie in APA-stijl. Houd referenties dus in de lopende tekst.

Let op de ironie: APA raadt voet- of eindnoten voor bronvermelding af; alleen korte toelichtingen kunnen via voetnoten. Gebruik dus lopende tekst voor bronnen, niet een voetnoot als bronvermelding.

Scribbr-valkuil

APA-tools als Scribbr genereren soms referenties met de titel tussen haakjes in plaats van auteur en jaar. Dit is fout. Je krijgt dan iets als “(What is React?, z.d.)” in plaats van “React (z.d.)”.

Haakjes als zinsonderdeel

Het stuk tussen haakjes moet optioneel zijn. De zin moet grammaticaal kloppen als je de haakjes wegdenkt.

• Fout: “Volgens (Fowler, 2014) zijn microservices schaalbaar.” (haakjes als onderwerp)
• Fout: “De beste bron is (Google, 2022).” (haakjes als lijdend voorwerp)
• Goed: “Fowler (2014) beschrijft hoe microservices schaalbaar zijn.”
• Goed: “Microservices zijn schaalbaar (Fowler, 2014).”

Referentie achter de punt

De bronvermelding hoort binnen de zin, vóór de punt. Zoals Scribbr (z.d.) stelt: “Een APA-verwijzing in de tekst wordt voor de laatste punt in de zin geplaatst.”

• Fout: “Microservices zijn schaalbaar.” (Fowler, 2014)
• Goed: “Microservices zijn schaalbaar (Fowler, 2014).”

Bronvermelding bij hele alinea

Het moet duidelijk zijn welke quote of parafrase bij welke bron hoort. Eén referentie aan het eind van een hele alinea is te vaag - de lezer weet niet welke bewering onderbouwd wordt.

Dezelfde bron herhalen

Als je dezelfde bron meerdere keren aanhaalt, voeg dan paginanummers toe: (Fowler, 2014, p. 23). Anders is het voor de lezer onduidelijk welk specifiek deel je bedoelt.

Literatuurlijst vs. bibliografie

Een literatuurlijst is géén bibliografie. Het is niet “een lijst documenten die leuk zijn om te lezen”. Dat is een “zoek het maar uit” signaal naar de lezer.

De regel is tweeledig:

• Elke bron in je literatuurlijst moet een verwijzing in je tekst hebben
• Elke verwijzing in je tekst moet een bron in je literatuurlijst hebben

Geen losse bronnen erbij gooien, en geen verwijzingen zonder bijbehorende bron.

URLs in de tekst

Plak geen URLs in je lopende tekst. In plaats van:

“Zie https://developers.google.com/tech-writing/one/active-voice voor meer informatie.”

Schrijf:

“Google (2022) beschrijft het belang van actieve schrijfstijl.”

Links en leesbaarheid

De Correspondent, het Nederlandse journalistieke platform, heeft een interessante designkeuze gemaakt. Zij schrijven: “Een van de afleidendste webfuncties is uit onze artikelen gehaald: links” (De Correspondent, z.d.). In plaats daarvan tonen zij bronnen in een zijbalk naast de tekst.

Waarom? Inline hyperlinks nodigen uit tot klikken. De lezer wordt constant uit de tekst getrokken. Bij elke blauwe link denkt de lezer: “Moet ik hier nu op klikken? Mis ik iets als ik doorlees?”

Tegelijkertijd is het in digitale documenten handig als de lezer direct kan doorklikken naar een bron. Je hebt hier drie opties — kies wat past bij je document en doelgroep:

1. Platte tekst: Gewoon “Fowler (2014)” zonder link. De lezer scrollt naar de bronnenlijst. Minste afleiding, beste leeservaring.

2. Ankerlink naar bronnenlijst: De referentie linkt naar de bijbehorende bron in je eigen bronnenlijst: Fowler (2014). De lezer blijft in je document.

3. Directe link naar bron: De referentie linkt direct naar de externe bron: Fowler (2014). Handig, maar de lezer kan afdwalen.

Voor technische documentatie waar je wilt dat de lezer je verhaal volgt, is optie 1 of 2 vaak beter. Voor quick-reference documenten of wikis kan optie 3 praktischer zijn.

APA als DRY-principe

Voor programmeurs is er een mooie analogie. Het DRY-principe (Don’t Repeat Yourself) zegt dat je code niet moet kopiëren. Externe dependencies haal je binnen via een package manager, maar je neemt ze niet op in je repository - je sluit ze uit via .gitignore.

APA werkt hetzelfde voor tekst. Je kopieert geen hele lappen tekst van anderen. Je verwijst ernaar. Net zoals je in code een import statement schrijft in plaats van de hele library te copy-pasten.

Plagiaat in tekst is als vendoring zonder attributie: je doet alsof het van jou is. Een correcte APA-verwijzing is als een clean dependency declaration: duidelijk waar het vandaan komt, makkelijk te updaten, en de lezer kan de bron zelf raadplegen als dat nodig is.

DRY in je eigen code

Dit principe geldt natuurlijk ook voor je eigen code. Je dupliceert geen logica - je maakt een functie die je hergebruikt. Of wellicht een gedeelde superklasse, hoewel de Gang of Four (1995, p. 20) waarschuwt: “Favor object composition over class inheritance.”

Waarom? Inheritance is “white box reuse” - de subklasse kent alle implementatiedetails van de superklasse. Composition is “black box reuse” - je hebt alleen toegang tot de interface. Dus in plaats van overerving kun je ook een aparte klasse maken, hier een instantie van opnemen als attribuut, en functionaliteit hiernaartoe delegeren.

De analogie met bronvermelding: net zoals je liever naar een externe bron verwijst dan tekst te kopiëren, verwijs je in code liever naar een apart object dan functionaliteit te dupliceren of te erven.

Landingspagina’s vs. deeplinks

Verwijs naar specifieke artikelen, niet naar domeinnamen. Een referentie naar https://react.dev/ is zinloos - uit een landingspagina kun je geen quote of parafrase halen.

• Zwak: React. (z.d.). Geraadpleegd van react.dev
• Sterk: React. (z.d.). Thinking in React. Geraadpleegd van react.dev/learn/thinking-in-react

Als je écht alleen een landingspagina wilt noemen, zet dan de URL direct in je tekst tussen haakjes: “De officiële React documentatie (react.dev) biedt tutorials.” Maar vraag je dan af: wat voegt deze referentie toe?

De AIM-controlekaart

Binnen de AIM-opleiding aan de HAN hanteren we een controlekaart voor technische documenten (AIM Professional Skills, 2016). Deze lijst bevat checkpunten voor structuur, schrijfstijl, en ja, bronvermelding. Het gaat om:

• Een APA-literatuurlijst achteraan het document
• In de tekst verwijzingen bij quotes of parafrases
• Correcte opmaak volgens APA-richtlijnen

Maar onthoud: het afvinken van deze checklist is niet het doel. Het doel is het schrijven van een overtuigend, onderbouwd document dat je professionele competentie toont.

Figuur 1: Controlelijst voor professionele bronvermelding

Tot slot

De volgende keer dat je bronvermelding als verplicht nummer ervaart, bedenk dan: je doet het niet om plagiaat te voorkomen. Je doet het om te laten zien dat je een professional bent die zijn werk baseert op meer dan eigen meningen. Die de industrie kent. Die weet wat er speelt.

Dat is geen administratieve last. Dat is vakmanschap.

Bronnen

• AIM Professional Skills. (2016). Controlekaart documenten ICA. Geraadpleegd op 22 december 2025, van https://factlearning.wordpress.com
• Conery, R. (2020). The Impostor’s Handbook: A Primer for Self-Taught Programmers (2nd ed.) [Video]. Big Machine. Geraadpleegd op 8 januari 2026, van https://www.youtube.com/watch?v=pAbVdKG7fzA
• De Correspondent. (z.d.). De Correspondent heet je welkom! Zo werkt onze site. Geraadpleegd op 22 december 2025, van https://decorrespondent.nl/1705/de-correspondent-heet-je-welkom-zo-werkt-onze-site
• Fowler, M. (2014). Microservices. Geraadpleegd op 22 december 2025, van https://martinfowler.com/articles/microservices.html
• Gamma, E., Helm, R., Johnson, R., & Vlissides, J. (1995). Design Patterns: Elements of Reusable Object-Oriented Software. Addison-Wesley.
• Google. (2022). Technical Writing. Geraadpleegd op 22 december 2025, van https://developers.google.com/tech-writing
• HAN-bibliotheek. (z.d.). APA vraag en antwoord. Geraadpleegd op 22 december 2025, van https://www.han.nl/artikelen/bibliotheek/apa-algemeen/apa-vraag-en-antwoord/
• Martin, G.R.R. (2014, 23 april). George R.R. Martin: The Rolling Stone Interview [Interview]. Geraadpleegd op 22 december 2025, van https://rollingstone.com/tv/news/george-r-r-martin-the-rolling-stone-interview-20140423
• Merriam-Webster. (14 december 2025). 2025 Word of the Year: Slop. Geraadpleegd op 22 december 2025, van https://merriam-webster.com/wordplay/word-of-the-year
• Patton, J. (2014). User Story Mapping: Discover the Whole Story, Build the Right Product. O’Reilly Media.
• Scribbr. (z.d.). Waar plaats je de bronvermelding in de tekst?. Geraadpleegd op 22 december 2025, van https://scribbr.nl/veel-gestelde-vragen/plaatsing-verwijzing-in-tekst
• SURF. (2021). De APA-richtlijnen uitgelegd: Een praktische handleiding voor bronvermelding in het hoger onderwijs (3e editie). Geraadpleegd op 22 december 2025, van https://www.auteursrechten.nl/wp-content/uploads/2023/03/De-APA-richtlijnen-uitgelegd-3e-editie.pdf
• Voltaire. (1772). La Bégueule. Conte moral.
• Dietrich, E. (30-9-2023) How Developers Stop Learning: Rise of the Expert Beginner Geraadpleegd op 3 februari 2026 van https://daedtech.com/how-developers-stop-learning-rise-of-the-expert-beginner/

Bart van der Wal

Docent aan de HAN University of Applied Sciences en MAMIL met een passie voor SwimRun en andere avontuurlijke duursportavonturen. Schrijft over technologie, softwareontwikkeling en duursport.